![]() |
|
(حرف دل) چه کسی باور کرد جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد.... جنگل ، جان ، آتش و عشق ، چقدر زیباست که با کلماتی این چنین زیبا بیان کردن آنچه در وجود انسان است و چه زیبا تر می شود زمانی که این کلمات با حقیقت در می آمیزند و آن زمان است که زندگی انسان معنا پیدا می کند و امید به زنده بودن در وجود آدمها زبانه می کشد و اینها همه عشق است که بیداد می کند ، عشق است که زنده می کند و می میراند .... من نیز چو خورشید دلم زنده به عشق است راه دل خود را نتوانم که نپویم هر روز در آیینه ی جادویی خورشید ، چون من نگرم او همه من من همه اویم..... غریبه بهمن 84
2
نوشته شده در ساعت 18:40 توسط غریبه |
|
|